هنوز در ایران، با روندهای استانداردی روبرو نیستیم که برگزیدهشدن در یک جایزهی کتابی، خصوصا جوایز ملّی و دولتی، به فروش فراگیر آن اثر بینجامد. آیا نمیتوان از الگوهای جهانی جوایز کتاب مثل گنکور، پولیتزر، بوکر استفاده کرد و به جای ارقام درشت جوایز، از شیوههایی برای روانتر شدن چرخهی داخلی نشر و تأثیر درونی جوایز بر این چرخه استفاده کرد؟