در محیط امنیتی پرآشوب غرب آسیا، هر رخداد دیپلماتیک لزوماً به معنای کاهش تهدید نیست. گاهی «میز مذاکره»یااتش بس نمیتواند بخشی از معماری بزرگتری باشد که هدف آن، بازآرایی صحنه و تنظیم زمان برای فاز بعدی تقابل است. بر مبنای الگوی «جنگ ترکیبی» و «نبرد ادراکی» تنظیم میگرددو بابه بررسی سناریوهای محتمل پیشرو میپردازد.