دعای عرفه امام حسین(ع) و فلسفه خودی اقبال لاهوری

دعای عرفه امام حسین علیه‌السلام از جمله متون توحیدی و عرفانی ممتاز و بی‌نظیر است. تعابیری در دعای عرفه وجود دارد که تنها با اتصال و الهام به سرچشمه وحی و تربیت در دامان پیامبر(ص) و امام علی(ع) و فاطمه زهرا علیهم السلام می‌توان چنان سخن گفت: «اللهم اجعل غنای فی نفسی!» که «خداوندا؛ دارایی و بی‌نیازی‌ام را در گوهر جانم قرار ده!»