آنچه امروز در تاجیکستان، تلاش برای تبدیل حافظه پراکنده تاریخی به هویت زنده و قابل زیست. از آموزش «الفبای نیاکان» در مدرسه تا توزیع رایگان شاهنامه در خانهها، تلاشی هستند برای اینکه یک ملت دوباره خود را به یاد بیاورد، و در این مسیر، بخشی از یک جهان فرهنگی بزرگتر را نیز کشف کند؛ جهانی که زبان فارسی هنوز یکی از ستونهای اصلی آن است.