آنچه امروز از زبان صدراعظم آلمان شنیده میشود، در واقع اعترافی دیرهنگام به یک حقیقت قدیمی است: ایران را نمیتوان با الگوها و کلیشههای ساده تحلیل و مهار کرد. کشوری با این حجم از ظرفیت ژئوپلیتیک و تجربه تاریخی، نه با فشار صرف از میدان خارج میشود و نه با تهدید یکجانبه تسلیم. هر راهبردی که این واقعیت را نادیده بگیرد، دیر یا زود محکوم به شکست محاسباتی است.