نسبت کفایت سرمایه شاخصی است که نشان میدهد یک بانک تا چه اندازه با اتکا به سرمایه خود قادر است ریسکهای مالی و اعتباری را پوشش دهد و زیانهای احتمالی را بدون تهدید حقوق سپردهگذاران جذب کند. این نسبت یکی از معیارهای اصلی سنجش سلامت مالی بانکها و مؤسسات اعتباری به شمار میرود و بهعنوان ابزاری کلیدی در ارزیابی پایداری نظام بانکی مورد استفاده قرار میگیرد. در واقع، نسبت کفایت سرمایه نشاندهنده میزان توان بانک در ادامه فعالیت سالم در شرایط عادی و همچنین در مواجهه با شرایط نامطمئن اقتصادی است.