تفاهم کنونی میان ایران و آمریکا که پس از دو تجربه جنگی حاصل شده است، فراتر از یک توافق دوجانبه، میتواند سرآغاز تحولی بنیادین در سیاست خارجی کشور باشد. این رخداد، فرصتی برای عبور از انزوای نسبی و تبدیل دیپلماسی به ابزار اصلی تأمین منافع ملی در دوران پساجنگ است.