وقتی قیمت‌گذاری دستوری نفس رقابت را می‌گیرد

بازار قرار است محل کشف قیمت، رقابت بر سر کیفیت و بهینه‌سازی منابع باشد، اما در اقتصادی که سال‌ها با مداخلات قیمتی و سیاست‌های دستوری اداره شده، این کارکردها به‌تدریج کمرنگ می‌شود. تجربه اقتصاد ایران نشان می‌دهد هر جا سیاست‌گذار به جای تنظیم قواعد بازی، خود وارد زمین بازی شده، رقابت جای خود را به رانت، نااطمینانی و تصمیمات کوتاه‌مدت داده است، روندی که نه‌تنها مسئله گرانی را حل نکرده، بلکه در بسیاری موارد خود به عاملی برای بی‌ثباتی بیشتر تبدیل شده است.