و شهر، میانِ دفترهای ناتمام پیر شد

میناب را همیشه با نخل‌های سوخته از عطش می‌شناختند؛ با زمین‌هایی که هر سال کمی بیشتر فرومی‌نشستند، با رودخانه‌ای که آرام‌آرام استخوان‌هایش پیدا شد. اما این بار، خودِ شهر فروریخت. در صبحی که باید بوی…