زنِ «مرگ یزدگردم»، من «گلرخ کمالی‌ام»!

«مردمان از پند سیر آمده‌ایم و بر نان گرسنه‌ایم!» صدای سوسن تسلیمی از عمق آسیاب تاریخ می‌آید، در نقشی که هیچ‌نامی ندارد جز «زن». می‌کوبد توی صورت مخاطبش آن نگاه که تیز است و برنده. چقدر وصف حال است.