گشاینده دریچه امیدی که هیچ‌گاه بسته نشد

نامه که به دستم رسید، فوراً آن را نخواندم. پله های بند زنان زندان اوین را بالا رفتم. صبر کردم تا ساعت خاموشی برسد، اتاق شماره ۲ ساکت شود و من بتوانم تک تک واژه هایش را لمس کنم. سپیده و نیلوفر عزیز