طی سالهای اخیر، بخش قابل توجهی از فعالیتهای مسئولیت اجتماعی شرکتها به پروژههایی مقطعی، کوتاهمدت و غیرقابل سنجش تقلیل یافته است. اقداماتی که اگرچه در ظاهر پررنگ و پرهزینهاند، اما به دلیل نبود اثرگذاری پایدار و شفافیت، نه تنها مسالهای را حل نمیکنند، بلکه این نگرانی را به وجود آوردهاند که تداوم این مسیر، مسئولیت اجتماعی