بهتر است از خودمان شروع کنیم با مرور تجربههای شخصی و آموختههایمان از محیط اطراف؛ معلولیت را چگونه فهم کردهایم؟ امری هراسآور؟ رخدادی تراژیک و قابل ترحم؟ یا واقعیتی معمول که مثل همه وجوه زندگی، چالشهای خود را به همراه دارد؟ ماجرا وقتی اهمیت مییابد که معلولیت را نه امری خیلی دور و موقعیتی خیالی