یکصد و ده سال پیش، نابینایان ناگزیر بودند مانند یک بیمار لاعلاج در بیمارستان یا خانه بستری شوند. از چنین افرادی انتظار نمیرفت که تحصیل کنند یا درجایی مشغول به کار شوند. اغلب نابینایان بیهیچ حمایتی از سوی جامعه تنها میتوانستند رؤیای داشتن یک خانواده و زندگی مستقل را در سر بپرورانند. اما در طول زمان