بحران پایش و پاسخگویی در حفاظت حیات‌وحش ایران/ تورم ادعا و فقر داده در مدیریت تنوع زیستی ایران

رکنا، وقتی سازمان محیط‌زیست از «افزایش امنیت زیستگاه‌ها» و «تجهیز محیط‌بانان» سخن می‌گوید، آیا این ادعا با واقعیت کاهش گونه‌ها و تخریب زیستگاه‌ها همخوانی دارد؟ در غیاب سازوکارهای پایش مستقل و شفاف، «امنیت» در حیات‌وحش ایران به کلیدواژه‌ای مبهم بدل شده است که شکاف میان زبان رسمی و وضعیت میدانی را عمیق‌تر می‌کند. آیا زمان آن نرسیده که به جای «خبر خوب»، «داده خوب» منتشر شود و پشت پرده ادعاهای «علمی» را نمایان ساخت؟