نشانه‌هایی از مذاکره وجود دارد ولی زمانی مشخص نیست!

پس از جنگ ۱۲روزه و فعال‌شدن مکانیسم ماشه، سیاست خارجی ایران وارد دوره‌ای شده که می‌توان آن را «ابهام راهبردی پس از ماشه» نامید؛ وضعیتی که بیش از آنکه نتیجه فشار بیرونی باشد، محصول اختلال درونی در سازوکار تصمیم‌گیری است. نبود یک تصمیم واحد در سطح نهاد‌های سیاست‌گذار، ایران را به جای حرکت در یک مسیر مشخص، وارد حالت تعلیق کرده است.