ترومای جمعی برای مهاجران ایرانی!

هر صدای بلندی شوکه‌کننده است و هر بار چند لحظه زمان می‌برد تا به یاد بیاورند در شب‌ها و روز‌هایی حساس، ایران نیستند و آنچه می‌شنوند نه صدایی از حضور مردم در خیابان‌های ایران، بلکه احتمالا صدای باد یا صدای اتفاق دیگری هزاران کیلومتر آن طرف‌تر از وطن‌شان است. شرایط واقعی در اطراف مهاجران شبیه هیچ چیزی از آنچه در ذهنشان می‌گذرد نیست، بلکه وقتی اندک ارتباط مجازی با افراد مهم زندگی‌شان هم قطع می‌شود، شرایطی که تجربه می‌کنند، شبیه سوگ از‌دست‌دادن عزیزان است، تمام عزیزان.