تنگه هرمز، شریان حیاتی انرژی جهان، پس از جنگ رمضان ۱۴۰۴ و تحولات راهبردی ناشی از آن، وارد مرحلهای بیسابقه از مدیریت شده است. ایران با تلفیق «اقتدار نظامی»، «اجتهاد فقهی» و «ابتکار حقوقی»، رژیمی نوین مبتنی بر دریافت عوارض تا ۲ میلیون دلاری از کشتیهای تجاری، محدودیت تردد برای دشمنان و تغییر راهبرد از تحریمپذیری به تحریمگذاری را در این آبراه مستقر کرده است. همپوشانی آبهای سرزمینی ایران و عمان که عبور از مسیر آزاد بینالمللی را عملاً منتفی ساخته، این پرسش راهبردی را پیش روی قدرتهای جهانی قرار …