قیر تهاتری را هدف نگیرید، مردم مناطق محروم هزینه آن را خواهند داد
در شرایطی که زیرساختهای حملونقل کشور زیر فشار فرسودگی، ترافیک و کمبود مزمن منابع قرار دارد، حمله به «قانون قیر تهاتری» بیش از آنکه نقدی کارشناسی باشد، به پاککردن صورتمسئله شباهت دارد.* پرسش اصلی این است: وقتی منابع بودجهای پاسخگوی نگهداری شبکه ۳۰۰ هزار کیلومتری از راههای کشور نیست، چرا بهجای مطالبه افزایش منابع، همان ظرفیت محدود اما حیاتی قیر تهاتری، به تیغ تخریب سپرده میشود؟