دست به دامان حاملگی ابرها

تکیه بر بارورسازی ابرها به عنوان یک راهکار ملی مرز بین آرزوی سیاسی و محدودیت‌های فیزیک ابر را به شکلی خطرناک مخدوش کرده است. از نظر علمی، بارورسازی ابرها یک ابزار کمکی و مقطعی محسوب می‌شود؛ این فناوری توانایی «ایجاد» ابر در آسمان خشک را ندارد و صرفاً می‌تواند، راندمان بارش را در «ابرهای موجود» که شرایط دمایی و رطوبتی خاصی (ابرهای سرد) دارند، افزایش دهد.