آنچه «مغز متفکر» را ویژه میکند نه تلاش برای جای دادن رایکارد در ژانرِ سرقت بلکه بازتعریفِ ژانر بهمثابه بستری برای مطالعهی تاریخی، روانی و اجتماعی است؛ شخصیت مغز متفکر فیلم که به شکلی کنایی به این عنوان نامیده شده، یک سرقت را در همان فصول آغازین به سرانجام میرساند و فیلمساز در ادامه، بخش اعظم اثر را به پیامدها، سقوطِ شخصیت و تداعیهای زمانهاش اختصاص میدهد.