امیلی بلانت برای خلق یک زبان بیگانه در فیلم جدید استیون اسپیلبرگ، راهی متفاوت را برگزید: بازگشت به ریشههای بازیگری. او با رد کردن پیشنهاد استفاده از هوش مصنوعی برای یک سکانس حیاتی چهار دقیقهای، ترجیح داد با استفاده از صداهای ارگانیک، کلیکها و تنفسهای غیرعادی، حقیقتی باورپذیر از یک فروپاشی روانی را خلق کند. این رویکرد، گامی است به سوی حفظ «روح انسانی» در سینمای مدرن.