تاریخچه استفاده از بعد سوم در سینما به دههها قبل بازمیگردد. به زمانی که تلویزیون در دهههای پنجاه و شصت میلادی در حال گسترش بود و سینماگرانی چون آلفرد هیچکاک با ساختن فیلمی چون «ام را به نشان قتل بگیر» تلاش کردند که جلوهای تازه به پردهی نقرهای بدهند و آن را از تلویزیون و امکاناتش فراتر ببرند. اما این پیشرفت تکنولوژی در قرن بیست و یکم و به ویژه با اکران فیلم «آواتار» جیمز کامرون محقق شد و بالاخره این امکان را در اختیار کارگردانان قرار داد تا بتوانند بهترین فیلمهای سه بعدی تاریخ را بسازند.