هنوز بخشی از سیاستگذاری در ایران، اینترنت را نه بهمثابه زیرساخت تولید، بلکه صرفا بهعنوان یک ابزار مصرفی یا رسانهای میبیند؛ گویی اینترنت چیزی در حد سرگرمی، شبکه اجتماعی یا نهایتا تجارت الکترونیک است؛ درحالیکه اقتصاد جهانی مدتهاست از این مرحله عبور کرده است.