ایران؛ اسمِ رمزِ یک مرز

نوزده سال پیش، در سرمقاله‌‌ای با عنوان «باز هم درشتی بیگانگان» در شوکران (سال ۱۳۸۶) از جسارت‌هایی نوشتم که در پوشش سیاست و رسانه، به هویت تاریخی این سرزمین تعرض می‌کردند؛ از جمله تلاش برای مصادره نام‌هایی که ریشه در حافظه‌ جمعی ما دارند مثل نام «خلیج فارس». آن روزها، این مسئله برای برخی تنها یک اختلاف لفظی به نظر می‌رسید، اما امروز روشن‌تر از همیشه می‌بینیم که نام‌ها، مرزها و نشانه‌ها، بخشی از موجودیت یک ملت‌ هستند.