در چهار دهه گذشته، سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران عمدتاً بر منطق «ژئوپلیتیک مقاومت» استوار بوده است. این رویکرد در حفظ استقلال ملی، گسترش نفوذ منطقهای، ایجاد ظرفیت بازدارندگی و دفاع از منافع امنیتی کشور نقش مهمی ایفا کرده و در برابر فشارهای خارجی تابآوری قابل توجهی ایجاد کرده است. با این حال، هیچ راهبردی خالی از هزینه و محدودیت نیست.