صالحٌ بعد صالح

در این هنگامه که آسمان بصیرت، گاه ابری از غم بر خود می‌گیرد و گاه، چون آینه‌ای صاف، حقیقت را بازمی‌تاباند، گاه واژگان چنان درهم می‌تنند که جز با دلی عاشق و گوشی شنوا، نمی‌توان عمقشان را درک کرد.