ششم تیر ۱۳۶۰، در حالی که جمهوری اسلامی هنوز در نخستین و پرالتهابترین سالهای حیات خود قرار داشت، انفجار بمبی در مسجد ابوذر تهران میتوانست مسیر تاریخ ایران را بهگونهای دیگر رقم بزند. مردی که آن روز در جایگاه سخنران نشسته بود، تنها یک روحانی مبارز یا نماینده مجلس نبود؛ یکی از چهرههای اثرگذار نسل نخست انقلاب بود که سالها زندان، تبعید، مبارزه مخفی و فعالیت سیاسی را پشت سر گذاشته بود.