برای آرزوهایی که خاک شدند

شهر میناب بوی دفترهای باز می‌دهد، بوی کارنامه‌های ناتمام، بوی سوز دل مادران، گوشه‌ی اتاق‌ها، کیف‌هایی مانده که دیگر کسی بندشان را روی شانه نمی‌اندازد