در سیاست بینالملل، برخی توافقها بیش از آنکه به دلیل مفادشان اهمیت پیدا کنند، به واسطه لحظه تاریخی شکلگیریشان در حافظه ملتها ماندگار میشوند. یادداشت تفاهم اسلامآباد میان ایران و آمریکا را نیز باید در همین چارچوب تحلیل کرد؛ توافقی که ارزش واقعی آن نه در سطرهای نوشتهشده، بلکه در افقی نهفته است که پیش روی منطقه و جهان میگشاید.