از خیمه‌هایی که نیست برمی گردم

نشسته‌ام روی فرش‌های لاکی صحن پیامبراعظم (ص). کتابچه دعای عرفه حرم را گرفته‌ام روبه روی صورتم و آهسته آهسته از پشت پرده اشک‌های بی هوا، عاشقانه‌های حسین (ع) را زیرلب خط می‌برم.