بنای مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی در سنجش با ساختمان امروزی کوچک و جمعوجور بود و معماری آن بافتاری سنتی و قدیمی و دلپذیر داشت. بخشهای علمی آن مثل بخشهای کنونی غرفهای و کلبهوار و از یکدیگر جدا نبود. اعضای علمی بخشها در جوار یا نزدیک هم در اتاقهای بزرگ دو طبقه از ساختمان مشغول کار بودند و فرصت دیدار و همنشینی و همصحبتی بیشتری را با یکدیگر داشتند.