بازار کالاهای اساسی در ایران، از پیش از انقلاب تاکنون، بر پایه یک رویه غلط و ناکارآمد پیش رفته است. از مرور خاطرات خیامی که از فروش اقلام خوراکی اساسی در فروشگاههای کوروش سخن میگوید تا امروز که خیابانها مملو از بنرهای فروشگاههای زنجیرهای با قیمتهای تنظیم بازاری است، نشاندهنده استمرار یک نظام اقتصادی ناکارآمد است.