نبرد با انکار امکان

از اواخر دهه ۱۳۷۰ تا میانه‌های دهه ۱۳۹۰، ایران صحنه تلاشی پیچیده اما پایدار برای گسترش مرزهای مشارکت سیاسی بود. از نخستین موج اصلاحات در سال ۱۳۷۶ تا شکل‌گیری حوزه مدنی-اجتماعیِ آمیخته در حوادث ۱۳۸۸ و پس از آن در بسیج‌های انتخاباتی سال‌های ۱۳۹۲ و ۱۳۹۶، طیف گسترده‌ای از بازیگران -سیاستمداران اصلاح‌طلب، انجمن‌های مدنی، دانشجویان، گروه‌های زنان، کنشگران کارگری، تکنوکرات‌ها و شهروندان عادی- به‌رغم همه ناهمواری‌ها، کوشیدند شکلی از زیست دموکراتیک را در چارچوب‌های ساختار موجود کشور بنا نهند.