دولت چهاردهم چه بخواهد و چه نخواهد، در تاریخ این کشور به عنوان روی کار آمدن یک «دولت اصلاحطلب» شناخته خواهد شد و بنابراین تلاش برای نمایش فراجناحیبودن دولت (از طریق توافق بر سر تقسیم مناصب و پستهای دولت میان جریانهای سیاسی کشور) نه نزد افکار عمومی و جریانهای سیاسی کشور و نه در تاریخ ره به جایی نخواهد برد. انتخاب شعار دولت به عنوان «دولت وفاق ملی» نیز به نظر بیش از آنکه مقوم ایدهها، وعدهها و برآوردهکننده انتظارات باشد، بیشتر به پاشنهآشیل دولت و ابزار ناراضیسازی همه طیفها (اعم از موافقان …