در دو بخش پیشین به توصیف فرایند جمعی تولید دانش و شیوههای انتقادی که در آن گنجانیده شده پرداختیم. اکنون اجازه دهید نمونههایی از تأثیر علم بر نگرش ما به جهان را مرور کنیم. علم صرفا با تأیید مکرر اطلاعات یکسان، تحت شرایط یکسان، پیشرفت نمیکند. زیبایی کار علمی این است که از مشاهدات و آزمایشهای گذشته برای پیشبینی چگونگی رفتار جهان طبیعی در آینده استفاده میکند. این کار را با تولید مدلها انجام میدهد: چارچوبهای مفهومی برای نحوه عملکرد چیزها.