یک روز در شهر به دنبال نشانهای برای زندگی گشتیم و فردایش فقط عزاداری کردیم. عزاداری برای ماهشهر، برای بوشهر، برای بندر خمیر، برای شلمچه و برای بندر ابوعلی. برای زیرساختها، برای کارخانههایی که زیر موشک و بمب ویران میشوند. برای صنعتی که هر روز بیشتر از قبل در حال نابودی است. برای کارگران و متخصصانی که بیکار شدند و میشوند. برای اندوه و نگرانی که در خانواده این هزاران کارمند و کارگر میچرخد. نگرانی برای اینکه حجم آلودگی از حمله به این مراکز چه بر سر مردم ماهشهر و اطرافش میآورد. قرار است دچار …