آسانسور هرچند فضای گذر موقتی، اما تعامل درون آن اجباری است. همسایهها و همکاران در آن به یکدیگر سلام میکنند و احتمالا غریبهها را برانداز میکنند. آسانسور، مکان کار و مکان زندگی نیست، یک نامکان گذراست؛ جایی شبیه به راهرو، راهپله یا حتی اتاق انتظار.
