بعد از امضای تفاهمنامه سیاسی اسلامآباد میان ایران و آمریکا، مذاکرات رسمی و جدی میان طرفین با تفاوتی آشکار در شکل و محتوا نسبت به دورههای قبلی آغاز شده است. این مرحله از گفتوگوها را میتوان نقطه عطفی در روابط دو کشور دانست؛ نقطهای که در آن، مدیریت بحران جایگزین منطق تقابل مستقیم شده و تلاش برای تعریف یک چارچوب پایدار سیاسی در دستور کار قرار گرفته است.