۲۰۲۵ برای پتروشیمی آسیا سال سکته نبود؛ سال کمخونی مزمن بود. تولید و صادرات ادامه داشت، اما حاشیه سود در بسیاری از زنجیرههای کالایی آب رفت. علت هم یک چیز واحد نبود؛ همزمان سه جنگ جریان داشت: جنگ خوراک و انرژی، جنگ بازار و صادرات، و جنگ سرمایه و بازآرایی. هر شرکتی که در هر سه میدان دست پایین را داشت، وارد دورهای شد که گزارشهای مالیاش بیشتر شبیه برگه «کنترل خونریزی» بود تا جشن رشد. در ۲۰۲۵ آنچه تفاوت میساخت، فقط ظرفیت نبود؛ ترکیب خوراک، انعطاف فروش، و توان تحمل چرخه بود.