تهران شهری است پر از صدا، حرکت و تصویر؛ اما هنوز صدای خودش را نمیشناسد و تصویر روشنی از خود ندارد. پایتختی با بیش از دو قرن تاریخ مدرنسازی، ولی بدون هویتی منسجم که بتواند در ذهن مردم یا در جهان، نامی مشخص از خود برجای گذارد. این خلأ نه به خاطر کمبود امکانات، بلکه بیشتر به دلیل نبود اراده و نگاه بلندمدت در مدیریت شهری است.