در نظم نوین بینالملل که «قدرت» بار دیگر بر «علم حقوق و قوانین بینالملل» تقدم یافته، فهم درست از نسبت دیپلماسی و میدان، خطکشی راهبردی هر کنشگری است. ایران در روزگار پساجنگ تلاش دارد در قامت یک «قدرت» ظاهر شود؛ بنابراین میدان دیپلماتیک، همراه با پشتوانه قدرت نظامی و اقتصادی با «جبر ژئوپلیتیکی» که کارت تنگه هرمز را برای ایران به ارمغان آورده، معادلات منطقه را تحت تأثیر قرار داده است.