سفیدی پنهان روزهای تاریک

زندگی با همه تیرگی‌های تراکم‌یافته در روزمرگی، هنوز جایی برای سپیدی پنهان خویش نگه داشته است؛ سپیدی‌ای که گاه در شکفتن یک غنچه کوچک بر شاخه‌ای فراموش‌شده پدیدار می‌شود و گاه در موج کوتاه نوری که از لابه‌لای پرده‌های غبارگرفته اتاق می‌گذرد و بر صفحه زندگی می‌نشیند.