ناصر تقوایی، که نام و اعتبارش در حافظۀ فرهنگ ما ماندگار است، در طول زندگی هنریاش، جز از ذوق و سلیقۀ شخصی خود تبعیت نکرد. فیلمهایش را آنگونه ساخت که خود میپسندید، داستانهایش را چنان نوشت که رضایت خاطرش را فراهم آورد، و عکسهایش را نیز براساس همان معیارهایی برداشت که از سلیقۀ خاص و وسواسگونۀ هنریاش برمیآمد.