اگر در برهههای پیش از امضای تفاهم تهران-واشینگتن، پاسخ ایران به تحولات میدانی منطقه، بهویژه تجاوزات اسرائیل به لبنان، عمدتا در قالب عملیاتهای مستقیم یا اقدامات متقابل نظامی تعریف میشد، اکنون به نظر میرسد فضای جدید پس از نخستین تفاهم مستقیم میان رؤسای جمهور دو کشور، تهران را به سمت بازتعریف ابزارهای اعمال قدرت سوق داده است.