کاریکاتوری دیدم که گرچه از نظر هنری چندان قوی نبود، اما روی نکتهای مهم انگشت گذاشته و نوعی اخلاقگرایی گزینشی را نقد کرده بود: جنازه کودکی روی زمین افتاده بود و زن و مردی بالای سرش ایستاده بودند. یکی میگفت ببین چه کسی او را کشته تا تصمیم بگیریم محکومش کنیم یا نه.