تهران‌گردی با صدای انفجار

باید این عادت خودم را کم‌کم ترک کنم. من هم ترک نکنم، انگار مخابرات در حال تنبیه‌کردن من است. تا صدایی می‌شنوم، سریع از دوستان خبر می‌گیرم؛ آن‌هم با پیامک. آن‌که در چیتگر است، آن‌که در تهرانپارس است، آن‌که کمی پایین‌تر در خیابان اردیبهشت است و آن دیگری که خیابان وزرا‌ست یا تنها فامیل‌مان که در تهران مانده، در خیابان کلاهدوز. دوست دیگرم از شهید عراقی به خیابان بهار شیراز می‌رود و دوست دیگرم در جمالزاده است.