واقعیت میانجیگری در سیاست خارجی و افسانه‌ای به نام «اعتماد»

تجربه اخیر نشان می‌دهد که انتخاب هر کشور به عنوان میانجی، چه مصر، چه عمان و قطر، بیشتر ابزاری برای بازی قدرت خارجی است تا تضمینی برای موفقیت دیپلماتیک ایران. دستگاه دیپلماسی کشور نیازمند بازنگری جدی است تا با اتکا به ظرفیت داخلی و تحلیل واقع‌بینانه از انگیزه‌های طرف‌های خارجی، از نفوذ بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای محافظت کند و از اشتباهات تاکتیکی که می‌تواند موقعیت ایران را تضعیف کند، اجتناب نماید.