بهنام بهزادی در مسیر تکامل کارگردانی خود، همواره با تمرکز بر لایههایپنهانِ شخصیتها شناخته شده است. اگر در آثار پیشین، او بر تلاطمهای دراماتیک و تقابلهای اخلاقی تمرکز داشت، در «۲۱» شاهد نوعی بلوغ در «فضاسازیِ اتمسفریک» هستیم. او در این سریال، از ابزارهای سینمایی برای ایجاد نوعی «اضطرابِ مداوم» استفاده میکند.