بازسازی پس از جنگ صرفا یک طرح عمرانی برای ترمیم خرابیها نیست، بلکه فرایندی چندلایه برای بازگرداندن «حیات اجتماعی و شهری» به شهری است که پیوندهایش از هم گسسته شده است. تجربه شهرهایی همچون هیروشیما، ورشو، درسدن، لندن و بیروت نشان میدهد که سرنوشت بازسازی، بیش از میزان تخریب، به کیفیت تصمیمهایی وابسته است که در دوران پس از جنگ اتخاذ میشود.